ګلتيان ۳

 د مصنوعي استخباراتو له لارې نقل کول

غلاطیان فصل سوام ای غلاطیان نادان، مرگ ایسای مسی با چونان روشری بیان شد که گوی او در برابر چشمان شما مسلوب شده است. پس کی شما را افصون کرده است؟ من از شما فقط یک سوال دارم. آیا شما روح القدس را از راه انجام شریعت بدست آوردید یا از گوشت دادن به انجیل و ایمان آوردن به آن؟ چطور می توانید تا به این اندازه احمق باشید؟ شما که با قدرت روح القدس شروع کردید، آیا اکنون می خواهید با قدرت جسمانی خود بکمال برسید؟ آیا این همه تجربیات شما بیفایده بود است؟ گمان نمی کنم. آیا خدایی که روح القدس را به شما می بخشد و در میان شما معجزه ها می کند، این کارها را بخاطر این که احکام شریعت را بجا می آورد انجام می دهد، آیا به سبب آن که انجیل را شریده و به آن ایمان دارید، برای ابراهیم درست همین طور شد. پس باید بدانید که ایمانداران فرزندان حقیقی ابراهیم هستند، چون کلام خدا از پیش زمان را می دید که خدا غیر یهودیان را از راه ایمان آدل می شمارد، قبلا به ابراهیم بشارت داده گفت، بنابراین ایمانداران در برکات ابراهیم ایماندار شریع و صحیم هستند، از طرف دیگر همه آنان که به اطاعت از شریعت تکیم می کنند لعنت شدند، زیرا نوشته شده هست، اکنون کاملا روشن هست که هیچ کس در حضور خدا به وسیله شریعت آدل شمارده نمی شود، شخص آدل به وسیله ایمان زندگی می کند، عمل کننده شریعت با اجرا شریعت زندگی خواهد کرد، وقتی خدا مسی را به خاطر ما زد، ما را از لعنت شریعت آزاد کرد، زیرا نوشته شده هست، این همه واقع شد تا برکت که خدا به ابراهیم وعده داده بود به وسیله ایسای مسی به غیریهودیان برسد، تا ما روح القدس وعده شده را از راه ایمان به دست آوریم، ای برادران می خواهم از یک مسئل روز برا استفاده کنم، هیچ کس نمی تواند به پاییمان که تایید شده هست چیزی بیفضاید یا آن را باطل سازد، باری وعده ها به ابراهیم و نسل او داده شد، و نمی گوید نسل ها تا شامل بسیار گردد، بلکه به نسل تو یعنی به مسیح اشاره می کند، مقصد من این است، شریعت که 430 سال بعد برقرار گردید، نمی تواند پاییمان را که خدا با ابراهیم بست فسخ نماید، به طور که وعده خدا را باطل سازد، زیرا اگر میراس بسته به شریعت باشد، دیگر آن به وعده خدا بستگی ندارد، اما خدا بنابر وعده خود آن را به ابراهیم انایت فرمود. پس مقصد از شریعت چیست؟ شریعت چیزی بود که بعدها برای شناخت گناه اضافه شد، و قرار بود فقط تا زمان ظهور فرزند ابراهیم که وعده به او داده شده بود، دوام داشته باشد. همین شریعت به وسیله فرشتگان و با دست یک واسطه برقرار شد. هر جا واسطهی باشد وجود طرف این حتمی است، اما وعده تنها یک طرف دارد، یعنی خدا. بنابرین آیا شریعت با وعده های خدا مخالفت دارد؟ هرگز، زیرا اگر شریعتی داده شده بود که قادر به بخشیدن زندگی می بود، البته عدالت نیز به وسیله شریعت محسر می شد. اما کلام خدا همه را اسیر گناه دانسته است تا برکت وعده شده که از راه ایمان به ایسای مصیب بدست می آید به ایمانداران اطا شود. اما پیش از رسیدن دوری ایمان همه ما محبوس و تحت تسلط شریعت بودیم و در انتظار آن ایمان که باید ظاهر می شد بسر می بردیم. به این ترتیب شریعت رهنماه ما بود که ما را به مسیح برساند تا به وسیله ایمان آدل شمارده شویم. اما چون اکنون دوری ایمان رسیده است دیگر تحت مراقبت نیستیم. زیرا ایمان باعث شد که همه شما در پیوستگی با مسیح ایسا فرزندان خدا باشید. شما که در پیوستگی با مسیح تحمید شدید با مسیح پوشیده شدید پس دیگر هیچ تفاوت میان یهودی و غیریهودی برده و آزاد مرد و زن وجود ندارد. زیرا همه شما در پیوستگی با مسیح ایسا یک هستید و اگر متعلق به مسیح هستید نسل ابراهیم و مطابق وعده خدا وارث او هستید. در اینجا همه شما در پیوستگی با مسیح تحمید شدید.