رُوميان ۲

 د مصنوعي استخباراتو له لارې نقل کول

رساله پولوس رسول به رومیان رومیان فصل دوم و اما ای آدمی تو کی استی که درباره دیگران قضاوت میکنی هرکی باشی هیچ گونه عذر نداری زیرا وقت تو دیگران را ملامت میکنی و در این حال همون کار را که آنها انجام میدهند انجام میدهی خودت را ملامت میکنی ما میدانیم وقت خدا اشخاصی را که چونین اعمال میکنند ملامت میکند حق دارد آیا تو گمون میکنی که با ملامت کردن دیگران از جزا فرار خواهی کرد در حال که همون کار ها را انجام میدهی آیا فراوانی مهر و بردباری و سبر خدا را ناچیز میشماری مگر نمیدانی که منظور مهربانی خدا این است که تو را به طوبه رهنمائی فرماید؟ با سخت دلی و بیعلاقگی خود نسبت به طوبه اقوبت خود را تا روز زهور غذب خدا و داوری عادلانه او پیوست شدیتر میسازی زیرا خدا به هرکس بر حسب اعمال که کرده است عجر یا جزا فواهد داد بعضی مردم نیکی را دنبال میکنند و در جستجوه ازت و شرف و زندگی فناناپذیر هستند به آنان خدا زندگی عبدی خواهد داد بعضی مردم خودخواه هستند و حقیقت را رد میکنند و دنبال ناراستی میروند آنها مورد خشم و غذب خدا قرار میگیرند برای همه آدمیان که بدی را به جامعه آورند مسیبت و پریشانی خواهد بود اول برای یهودیان و سپس برای غیریهودیان اما خدا به کسانی که نیک و کاری نمایند ازت و شرف و سلامتی خواهد بخشید اول برای یهودیان و سپس برای غیریهودیان زیرا نزد خدا طرفداری نیست همه آنان که بدون داشتن شریعت موسا گناه میکنند بدون شریعت هلاک میشوند و همه آنان که زیر شریعت هستند و گناه میکنند به وسیله شریعت بازخواست میشوند زیرا تنها شنیدن احکام شریعت هیچ کس را در حضور خدا آدل نمیسازد بلکه عمل کنندگان شریعتند که آدل شمرده میشوند هرگاه غیریهودیان که دارای شریعت نیستند احکام شریعت را طبیعتاً انجام میدهند معلوم است که شریعت آنان خودشانند با وجود این که شریعت کتبی ندارند رفتارشان نشان میدهد که مقررات شریعت در قلبهایشان نوشته شده و وجدانهایشان نیست درستی این را تأیید میکند زیرا افکارشان یا آنها را ملامت میکند و یا از آنها دفع مینماید مطابق بشارتی که من میدهم در روزی که خدا به وسیله ایسای مسیح همه افکار پنهانی دلهای آدمیان را داوری میکند این کار انجام خواهد گرفت اما اگر تو خود را یهودی مینامی و به شریعت پابند هستی و از این که خدا را میشناسی به خود فخر میکنی و اراده او را میدانی و به سبب این که در شریعت تربیت شده ای چیزهای عالی را برتر میدانی و خاطر جمع هستی که راهنمای قرآن و نور ساکنان تاریکی و استاد نادانان و معلم کودکان میباشی و صاحب شریعتی هستی که مظهر معرفت و حقیقت است پس تو که دیگران را تعلیم میدهی چرا خود را تعلیم نمیدهی؟ تو که مویزه میکنی دوزدی نباید کرد آیا خودت دوزدی نمیکنی؟ تو که میگویی زنا نکن آیا خودت زنا نمیکنی؟ تو که از بطها نفرت داری آیا محبتها را غارت نمیکنی؟ تو که به شریعت فخر میکنی آیا با شکستن شریعت نسبت به خدا بهرمتی نمیکنی؟ چنان که نوشته شده است به سبب شما مردمان غیریهود نام خدا را به هرمت میسازند چنان که از شریعت اطاعت کنی سنت تو عرضش دارد اما اگر از شریعت سرپیچی نمائی مثل این است که اصلا سنت نشده ای اگر یک غیریهود که سنت نشده است از احکام شریعت اطاعت نماید آیا خدا او را سنت شده به حساب نخواهد آورد؟ و شخصی که جسما سنت نشده است ولی احکام شریعت را انجام میدهد تو را که با وجود داشتن کتاب و نشانه سنت از شریعت تجاوز میکنی ملامت خواهد ساخت زیرا یهود حقیقی کسی نیست که ظاهران یهود باشد و سنت واقعی تنها یک عمل جسمانی نیست بلکه یهودی واقعی شخصی است که از باطن یهودی باشد یعنی قلبش سنت شده باشد و این نیست کار روح خدا است نه کار شریعت مکتوب ستایش چونین شخص از خدا است نه از انسان