د ۳۲ زبور شعر

 د مصنوعي استخباراتو له لارې نقل کول

خوش به حالش هر کی را اسیان بود از خدایش نامه نسیان بود می نیاید جرم و اندر حساب سبت هرگز می نگردد در کتاب هم نباشد حیله در روحو هم بود روح القدس ممدوحو من دلم خاموش تا خابیده بود استخانهایم همه پوسیده بود بر گناه خودنمودم اعتراف جرم خود مخفی نکردم در لحاف هم به انگام اجابت در دعا هر مقدس فیض خواهد از خدا آبها گرسیل گردد هر زمان او بماند از زیانش در امان ای خداوندم توی ملجای من وقت تنگی حفظ بین ما پای من پس خدا حکمت بیا موزد بما می کند ارشاد ما را هر کجا به عدب چون عصف یا قاتر مباش همچو او بفهم و بخاتر مباش نزد تو هرگز نیایند بیلگام ای چونین است شرح احوال عوام در خداوند صالحان شادی کنند در خداوند صالحان شادی کنند لاجرم احساس آزادی کنند