د یعقوب رسول ۴ رساله

 د مصنوعي استخباراتو له لارې نقل کول

رساله یعقوب رسول یعقوب فصل چهارم علت نزاعا و دعواءی که در میان شما وجود دارد چیست؟ آیا علت آنها خواهشای نفسانی شما نیست؟ خواهشای که در تمام اعضای بدن شما در جنگ است تیز هستند شما به چیزای که ندارید چشم میدوزید برای آن آذر دیگران را بکشید حسد میورزید ولی نمیتوانید آنچی را که میخواهید به دستاورید پس با یک دیگر به جنگ و نظام پردازید شما آنچی را که میخواهید ندارید چون آن را از خدا نخواستهید اگر از خدا هم بخواهید دیگر آجت شما براورده نمیشود چون بانیت بد و به منظور ارزای احوثای خود آن را میتلبید ای مردمان خطاکار و بیوفا آیا نمیدانید که دلبستگی به این دنیا دشمنی با خداست؟ ارکی بخواهد دنیا را دوست داشته باشد خود را دشمن خدا میگرداند آیا گمان میکنید کلام خدا بمعنیست وقتی میفرماید خدا به آن روحی که خود در دل انسان قرار داده به شدت علاقه دارد و نمیتواند تمایل انسان را به چیز جز خود تهمل نماید اما فیض که خدا میبخشد از این هم بیشتر است چون کلام او میفرماید خدا با متکبران مخالفت میکند و به کسان فروتن فیض میبخشد پس از خدا اطاعت کنید و در مقابل ابلیس مقاومت نماید تا از شما بگریزد خود را به خدا نزدیک سازید که او نیز به شما نزدیک خواهد شد ای گناکاران دستای خود را بشوید ای ریاکاران دلهای خود را پاک سازید ماتم بگیرید و گریه و ناله کنید خنده شما به گریه و خوشی شما به غم مبدل شود در پیشگاه خدا خود را خرد سازید و او شما را سرفراز خواهد ساخت ای برادران از یک دیگر بد نگوید کسی که به برادر خود بد بگوید و یا نزبت به او داوری کند از شریعت بد گفته و سرهان حکم داده است اگر نزبت به شریعت داوری کنید تو داور شریعت شده ای و نه بجا آورنده آن دهنده شریعت و داور یکی است یعنی امان کسی که قادر است انسان را نجات بخشد یا نابود سازد پس تو کیستی که درباره امسایه خود داوری میکنید های کسانه که میگوید امروز یا فردا به فلان شهر میرویم و در آنجا تجارت میکنیم و صود فراوان میبریم ولی نمیدانید فردا چی خواهد شد زندگی شما مثل بخار است که لحظه دیده میشود و بعد از بین میرود در عوض آن شما باید بگوید اگر خدا بخواهد ما زنده میمانیم تا چونین و چنان کنیم شما از خود ستایی لذت میبرید و این صحیع نیست بنابراین کسی که بداند نیکی چیست و نیکی نکند گناه کرده است