رومیان ۹

 رونویسی توسط هوش مصنوعی

رساله پولوس رسول به رومیان. رومیان فصل نهام آن چی میگویم حقیقت است. من به مسیح تعلق دارم و دروغ نمیگویم. ویلدان من که از روح القدس روشن شده بمن اتمنان میدهد که دروغ نمیگویم. که در دل خود باری غم سنگینه و دلتنگی بیپایان دارم. آرزو می کردم اگر ممکن می شد بخاطر برادران خود یعنی قوم یهود که خیشاوندان من هستند خدازده و از مسیح داشتم. آنها اسرائیلی هستند. مقام فرزندخواندگی، شراکت در جلال خدا، پیمانها، شریعت، مراسم عبادت و وعدها به ایشان داده شده است. اجداد قوم به ایشان تعلق دارند و مسیح هم از لحاظ است و نسب از نجاد آنها است. او مافق همه و تا ابت خدای متبارک است. آمین. مقصد این نیست که کلام خدا تمام نشده است. زیرا از نسل یعقوب بودن دلیل نمی شود که همه اسرائیلی حقیقی باشند و از نجاد ابراهیم بودن باعث نمی شود که همه فرزندان او شمرده شود. زیرا خدا به ابراهیم فرمود. فرزندان از حق فرزندان تو شمرده خواهند شد. یعنی همه کسانی که به طور طبیعی به دنیا می آیند فرزندان خدا شمرده نمی شود. بلکه فقط آنانی که متابق وعده خدا به دنیا می آیند فرزندان او شمرده می شود. وعدهی که خدا داد چونین بوده؟ در وقت معاین من بر می گردم و ساره صاحب پسر خواهد بود. نه تنها این بلکه رفقه از یک نفر یعنی از جد ما اصحاق خامله شد. و پیش از تولد بچه های دوگانه او و پیش از این که این دو نفر عمل نیک یا بد انجام دهند به رفقه گفته شد. برادر بزرگ خادم برادر کچک خواهد بود. تا این که مقصد خدا در انتخاب یکی از این دو نفر صابت بیماند و این انتخاب مشروع به دعوت او باشد نه به اهمار انسان چنانکه نوشته شده است. یقوب را دوست داشتم اما عزیز و نفرت داشتم. به هرکی به خواهم رحم کنم رحم خواهم کرد و به هرکی به خواهم دلسوزی نمایم دلسوزی خواهم نمود. بلکه بسته به خدایست که رحمت می نماید. کلام خدا به فرعون می فرماید. به همین منظور تو را برنگ اختم تا به وسیله تو قدرت خود را نشانده هم و اسم من در سراسر جهان انتشار یابند. بنابراین به هرکی به خواهد رحمت می نماید و هرکی را به خواهد سرسخت می سازد. یکی از شما به من خواهد گفت بس دیگر چرا خدا ما را ملامت می سازد؟ زیرا کیست که بتواند با اراده او مقاومت کند؟ ای آدم تو کیستی که به خدا جواب می دیهی؟ آیا کوزه از کوزگر بپرسد چرا مرا به این شکل ساختی؟ مگر کوزگر حق ندارد که از یک مرشد گل یک ظرف برای مصرف عالی و ظرف دیگر برای مصرف معمولی بسازد؟ چی می شود اگر خدا بخواهد با سبر زیاد متحمل کسان شود که مورد خشم او بوده و سزاوار حلاکت می باشند و به این وسیله هم غذب خود را نمایان سازد و هم قدرت خود را مقشوفگرداند؟ و چی می شود اگر خدا بخواهد بزرگی جلال خود را به کسانی که مورد رحمت او هستند و قبلا آنها را برای جلال آماده کرده بود ظاهر سازد؟ حتی به ما یعنی کسانی را که او نه تنها از میان قوم یهود بلکه از میان ملت های غیریهود نیز خواسته است؟ چنان که او در کتاب هوشای پیغمبر می فرماید مردمان را که متعلق بمن نبودند قوم خود خواهم نامید و ملت را که مورد لطف من نبود محبوب خود خواهم خواند و درست در همان جایی که به ایشان گفته شد شما قوم من نیستید آنها پسران خدای زنده خوانده خواهم شد حتی اگر قوم اسرائیل به تعداد رگای کنار دریا باشند فقط در یک کم از اشان نجات خواهم دیافت اگر خداوند قادر مطلق فرزندان برای ما باقی نمی گذاشد ما مانند شهر صدوم شده و شبیه شهر غموره می گشتم پس چی بگویم؟ باید بگویم که ملت های غیریهود که برای بدست آوردن ادالت کوشش نکردند از راه ایمان آن را بدست آوردند حال آن که قوم اسرائیل که پیوستد جویا شریعتی بودند تا به وسیله آن آدل شمرده شوند آن را نیافتند چرا؟ به علت این که کوشش های ایشان از روی ایمان نبود بلکه در اثر اعمال خودشان بود و این ترتیب آنها از همان سنگ لغزش خوردند که کلام خدا به آن اشاره میکند ببین در سه یون سنگ قرار میده هم که موجب لغزش مردم خواهد شد سخرای که از روی آن خواهند افتاد ولی هر کس به او ایمان آورد خجل نخواهد شد