زبور ۱

 رونویسی توسط هوش مصنوعی

خوشا به حال کسی که به مشورت مردمان شریر نمی رود. در راه گناهکاران نمی ستد و با مسخرکنندگان همنشین نمی شود. بلکه ميل و رغبت او در شریعت خداوند است. و شب و روز دران تفکر می کند. او مثل درختی کاشت شده در کنار جویباری است که در هر موسم میوهی خود را می دهند. برگ هایش هرگز پشمرده نمی شوند و در همه کارهای خود محفق است. شریران چونین نیستند بلکه مانند کاه در اثر وزش باد به هر سو پراگنده می شود. بنابران شریران در روز قیامت به سزای اعمالشان می رسند. و گناهکاران در جمع درستکاران جا نخواهند داشت. زیرا خداوند طریق درستکاران را می دانند. اما آقابت گناهکاران هلاکت و نابودی است. از درستکاران هلاکت و نابودی است.