زبور ۱۱۹: ۷۳-۸۰

 رونویسی توسط هوش مصنوعی

دستهای تو مرا ساخته و آفریده است. مرا فهم گردان تا عوامر ترا بیاموزم. ترسندگان تو از دیدن من خوشحال می شوند زیرا به کلام تو امیدوار هستم. ای خداوند! می دانم که داوری های تو عادلانه هست و در وفاداری خود مرا تنبیه نموده ای. پس رحمت تو برای من تسلی شود. موافق کلام تو با بنده خیش. مرا از رحمت های خود برخوردار کن تا زنده بمانم و از احکام تو لذت ببرم. متکبران خجل شوند زیرا که بادروخهای خود مرا ازید کردند و اما من در وسایه تو تفکر می کنم. ترسندگان تو پیش من برگردند و آنان که شهادات تو را می دانند. دل من در فراعیز تو کامل شود تا شرمنده نشوم.