زبور ۱۱۹: ۶۵-۷۲

 رونویسی توسط هوش مصنوعی

با بنده خود احسان نموگی، ای خداوند موافق کلام خشک فهم و معرفت را به من بیاموز، زیرا که به عوامر تو اعتماد دارم خبل از این که این مسیبت را ببینم، گمراه شده بودم لیکن حالا کلام ترا به جا میارم تو نیکوه هستی و نیکوی میکنی فرائض خود را به من بیاموز متکبران در باره من دروغ گفتن اما من به تمامی دل و سایات ترا نگاه میدارم دلشان از شدت چربی سخت شده است ولی من از احکام طول زد میبرم مرا نیکوه هست که مسیبت را دیدم تا فرائض ترا بیاموزم احکام دهان تو برای من بهتر است از هزاران تلا و نقره