Second Corinthians Chapter 10

دومه قرنتیان فصل ده هم اکنون من پولس بخاطر توازو و ملائمت مسیح شخصا از شما درخواست می‌کنم. آره، همون پولس که بنابرا گفتهی بعضی از شما پیش روی شما بی کبر و ملائم ولی دور از شما سخت و بی عدب استم. از شما التماس می‌کنم که مرا مجبور نسازید وقتی با شما هستم با سختی با شما رفتار کنم چون تصمیم گرفتم در مقابل آنها که گمان می‌کنند ما با انگیزه‌های دنیاوی حمل می‌کنیم گستاخ باشم. اگرچه ما در این دنیا بسر می‌بریم اما جنگی که می‌کنیم دنیاوی و جسمانی نیست. اسلاحی جنگ ما سلاحای معمولی نیستند بلکه از طرف خدا قدرت دارند قلعه‌ها را ویران کنند. ما هر نوع فلسفه و هر مانی که در مقابل معرفت خدا قرار بگیرد از بین می‌بریم و تمام افکار و خیالات را تحت فرمان مسیح در می‌آوریم. وقت اطاعت شما نسبت به ما کامل شود آن وقت کسانی را که نافرمانی می‌کنند مجازات واهم کرد. به آن چی در پیش چشمان شما قرار دارد توجه کنید. آیا کسی در میان شما مطمئن است که به مسیح تعلق دارد؟ آن شخص باید قبول کند که ما هم مثل او متعلق به مسیح استیم. شاید من در باره اختیاراتی که خدا به من داده است بیش از اندازه به خود فخر کرده باشم. ولی به شما نیستم زیرا خدا این قدرت و اختیار را برای بنای شما به من داده است و نه برای خرابی شما. فکر نکنید که می‌خواهم با رساله‌های خود شما را بترسانم. شاید کسی بگوید رساله‌های او سخت و معثرند ولی حضور او بیعثر و بیانش تأثیر ندارد. این اشخاص خاطر جمع باشند که آن چرا از دور به وسیله نامه می‌نویسم هر وقت بیایم همون را به عمل خواهم آورد و تفاوتی در بین نخواهد بود. البته ما جراعت آن را نداریم خیش را با کسانی که خود را اینقدر بزرگ می‌دانند مقایسه کنیم و یا در یک سطح قرار دهیم. وقتی آنها خود را باید دیگر می‌سنجند و با هم دیگر مقایسه می‌کنند نشان می‌دهند که چقدر احمق هستند. و اما ما نمیتوانیم از آن حدی که برای ما تیم شده بیشتر فقر کنیم. یعنی به میزان خدمتی که خدا با ما سپرده است و آن شامل خدمت شما نیز می‌شود. وقتی ادعا می‌کنیم که کلیسای شما هم در محدوده وظیفه ما قرار دارد از حد خود تجاوز نمیکنیم. زیرا ما اولین اشخاصی بودیم که این جیلی مسیر را به شما رسانیدیم. ما از آن چه دیگران در خارج از محدوده وظیفه ما انجام دادند و خود فخر نمیکنیم. بلکه امیدواریم که ایمان شما رشت کند و ما بتوانیم دامنه خدمت خود را وسیع تر سازیم. تا آخر بتوانیم این جیل را در کشورهایی که در آن سوی سرزمین شماست اعلام نماییم. و آن وقت لازم نیست که ما به کاری که قبلا در حوضه وظیفه شخصی دیگر انجام شده است فخر کنیم. چنان که کلام خدا می‌فرماید. هرکی بخواهد فخر کند به خداوان فخر نماید. زیرا خود ستایی شخص را در حضور خدا قبول نمیسازد بلکه فقط وقت خداوان از کسی تعریف نماید مورد پسند او است.