Psalm 119: 57-64

 Transcribed by AI

خداوند بهره من است پس می گویم که کلام تو را نگاه می دارم از سمیم قلب خواستار رضای تو می باشم بر حسب کلام خود بر من رحم فرمام در راهای خود تفکر می کنم پاپاهای خود را به شهادات تو مایل می سازم می شطابم تا بیدون تاخیر اوامرت را به جا آورم اگر رسمان های شریران هم مرا احاطه کنن احکام تو را فراموش نخواهم کنم در نصف شب بیدار می شم و تو را بخاطر دواری های عادلانه تو ستایش می کنن من دوست همه ترسندگان تو هستم که وسایات تو را نگاه می دارن ای خداوند زمین از رحمت تو پرست احکام خود را به من بیاموست احکام خود را به من بیاد