First Thessalonians Chapter 2

 Transcribed by AI

رساله اول پولس رسول به تصالونیکیان اول تصالونیکیان فصل دوام خود شما ای برادران می دانید که آمدن ما نزد شما بی نتیجه نبود برعکس پس ازان همه بدرفتاری و تهمتی که در شهر فلیپی دیدیم چنان که اطلاع دارید و با وجود مخالفت های شدید با کمک خدا دل و جرعت یافتیم که انجیل خدا را به شما برسانیم البته اصرار ما به این که به انجیل ایمان بیاورید بر پایه خیارات باطل و یا اغراض ناپاک نبود و ما کوشش نمی کردیم کسی را فریب دهیم اما چون خدا ما را لایق دانست و انتشار انجیل را به عده ما گذاشت ما سخند می گویم منظور ما جلب رضایت انسان نیست بلکه ما می خواهم خدای را خشنود کنیم که دلهای ما را پیوسته می آزماید شما خوب می دانید که ما هرگز چاپولوسی نکردیم و سخنان ما دستاویز برای جلب منفعه شخصی نبود خدا شاهد ماست و به هیچ وجه ما جوی های احترام و ستایش مردم خوا شما و خوا دیگران نبودیم اگرچه ما به انوان رسولان مسیح حقی به گردن شما داشتیم ولی از حقی خود استفاده نکردیم بلکه برعکس ما مانند مادر که فرزندان خود را پرورش می دهد با شما به ملائمت رفتار کردیم و با احساسات و علاقهی که نسبت به شما داشتیم حاضر بودیم نفقت انجیل خدا را به شما برسانیم بلکه جان خود را نیست در رای شما فدا سازیم چون شما برای ما بسیار عزیز بودیم ای برادران بخاطر دارید که ما چگونه کار می کردیم و زحمت بکشیدیم و شب روز مشغول کار بودیم تا در موقع اعلام انجیل خدا در میان شما بر هیچ کس بار نشمید هم شما شاهد استید و هم خدا که رفتار ما نسبت به شما ایمان داران تا چی اندازه پاک و درست و بیعیب بود شما خوب می دانید که رفتار ما با فرد فرد شما درست مانند رفتار یک پدر با فرزندان خود بود ما شما را نصیحت می کردیم دلداری می دادیم و معذف می ساختم که زندگی و رفتار شما پسندیده ای خدا باشد آن خدایی که شما را به پادشاهی و جلال خود دعوت می کند پیوست خدا را برای این نیست شکر می کنم که وقت پیام خدا را از ما شنیدید آن را بانوان پیام از جانب بشر نپذیرفتید بلکه آن را از طرف خدا دانستید و در حقیقت همین طور همه است و او کنون در میان شما ایمان داران عمل می کند ای برادران شما درست به همان راه می روید که کلیساهای یهودیه در پیوستگی با مسیح ایسای خداوند رفتند زیرا شما از هم بطنان خود همان زهمات را دیده اید که آنان از یهودیان دیدند یهودیانه که هم ایسای خداوند و هم پیغمبران را کشدند و ما را بیرون راندند آنها خدا را خشنود نمی سازند و با همه مردم دشمنی می کند آنها حتی می کشند که ما را از گفتگوی با مردم غیر یهود منع کنند در صورت که نتیجه این گفتگو نجات غیر یهودیان می باشد آنها دائمان پیمانه گناهان خود را پر می سازند ولی غضب خدا آخر آنان را گرفتار کرده است اما ای برادران چون برای مدت کوتاه البته جسمن نه قلبن از شما دور بودیم اکنون با علاقه بیشتر شوقی دیدن شما را داریم آره می خواستیم پیش شما بیاییم و من پولست یکی دو بار خواستم بیایم اما شیطان ما را نمی گذاشت برای ما چی امیده یا شادمانیه یا تاج افتخاره در حضور خداوند ما ایسای مسیح به انگام آمدن او وجود دارد مگر شما نیستید البته مایه افتخار و شادمانی ما شما هستید