زبور ۶۲

 رونویسی توسط هوش مصنوعی

جان من تنها نزد خدا آرامی میابد زیرا نجات من از جانب اوست تنها او سخرا و نجات من است و پناهگاه من پس هرگز لخزش نمیخورم تا بکایی برمرد حجوم میاورید و همگیتان میخواهید او را که مثل یک دیوار خمیده و شکسته است از بین ببرید آنها فقط در فکر این هستند که او را از مقامش سقود دهند و دروغ را دوست میدارند آنها به زبان خود برکت میدهند ولی در دل خود لعنت میکنند ای جان من تنها نزد خدا آرام یاب زیرا امید من بر اوست تنها او سخرا و نجات من است و پناهگاه من پس لخزش نمیخورم نجات و عزت من بر خدا است سخرای قوت من و پناه من در اوست ای قوم همیشه به او توکل کنید و دلهای خود را به حضور وی خالی نمایید زیرا خدا پناهگاه ماست بنی آدم چه عادی باشد و چه مهم در هر صورت ناچیز است وقت در ترازو وزن شود از هوا هم سبکتر است بر ظلم توکل نکنید بر غارت افتخار نکنید و چون مال و دارایی تان افزوده شود دل به آن نبندید خدا یک بار گفته است و دو بار این را شنیده ام که قوت از آن خدا است ای خداوند رحمت نیز از آن تو است زیرا به هر کس مطابق عمالش عجر و جزا میدهی درست دارید