رساله يعقوب رسول ۳

 رونویسی توسط هوش مصنوعی

رساله یعقوب رسول یعقوب فصل سوام ای برادران من درست نیست که بسیاری از شما در کلیسا معلم باشید چون می دانید که روز داوری برای ما معلمین سختر خواهد بود همه ما در چیزای زیاد مرتکب خطایای می شویم و کسی که در سخن گفتن خطا نکند مرد کامل است و می تواند تمام وجود خود را اداره کند ما به دهان اصفان دهانه می زنیم تا به فرمان ما شوند و به این وسیله تمام بدن آنها را به هر طرف که بخواهیم می گردانیم همچونین می تواند کشتی های بسیار بزرگ را که از بادهای سخت رانده می شوند با استفاده از سکان بسیار کوچک مهار کرد و به هر جا که ناخدا بخواهد ادایت نمود زبان هم امین طور است اگرچه ازو کوچک است ولی لافهای بسیار بزرگ می زند چی جنگل های بزرگ با جرقه آتش می گیرند زبان هم آتش است در میان تمام اعضای بدن ما زبان دنیای از شرارت است که همه وجود ما را آلوده می سازد و دوران زندگی را به جهنم سوزان مبدل می کند انسان توانسته است و بازم می تواند تمام هیوانات وحشی و پرندگان و خزندگان و ماهیان را رام کند ولی هیچ کس ارگز نتوانسته است زبان را تحت فرمان خود نگه دارد زبان شریر و رام نشدنی و پر از زهر کشنده است ما با آن هم خداوند و پدر را همد و سپاس می گوییم و هم انسان را که به صورت خدا آفریده شده است بدرد می گوییم از یک دهان هم شکر و سپاس شنوده می شود و هم دشنام ای برادران این کار درست نیست آیا یک چشمه می تواند از یک شکاف هم آب شیرین و هم آب شر جاری سازد؟ ای برادران آیا درخت انجیر می تواند زیتون و یا درخت انگور انجیر به بار آورد؟ همین طور چشمه آب شر هم نمی تواند از خود آب شیرین جاری سازد درمیان شما چی کسی آقل و فهم است؟ او باید با زندگی و اعمال نیک خود که با توازو اکمت امرا باشد آن را نشان دهد اما اگر شما حسود و تنخو و خودخواه استید از آن فخر نکنید و برخلاف اقیقت دروخ نگایید این حکمت از آلم بالا نیست این حکمت است دنیاوی، نفسانی و شیطانی چون هر جا حسد و خودخواهی است در آن جا به نظمی و هر روه شرارت است اما حکمت که از آلم بالا است اول پاک و بعد سلو جو و با گذشت و میربان و پرست شفقت و سمرات نیکو و به غرز و به ریاست نیکی و عدالت میوی بزرهاییست که به دست صالحان در سلو صفا کاشته می شود