زبور ۶

 رونویسی توسط هوش مصنوعی

ای خداوند در غذب خود مرا سرزنش مکن و در خشم خود مرا جزا نده. ای خداوند بر من رحم کن زیرا که پش مرده شدم. خداوندا مرا شفاده زیرا که استخانهایم را درد فرا گرفته است. روح من پریشان است. تابکه ای ای خداوند بیا و مرا برهان بخاطر رحمت خود مرا نجات بده. زیرا که در موت ذکر تو نمی باشد. در قبر کیست که تراستایش کند. از ناله خش خست شدم. تمامی شب تخت خوابم غرق و بسترم به عشقها ترست. چشمانم از شدت غم کم نور و از دست آزار دشمنان ضعیف شدند. ای بدکاران از من دور شوید. زیرا خداوند آواز گریه مرا شنیده است. خداوند ناله و زاری مرا شنیده است. خداوند دعای مرا اجابت می نماید. همه دشمنانم به شدت شلمنده گردیده و با خجالت و سرفگندگی رانده می شوند. از خداوند ناله و زاری مرا شنیده است.