زبور ۱۱۹: ۱۷-۲۴

 رونویسی توسط هوش مصنوعی

با بنده خود احسان کن تا زنده بمانم و کلام ترا حفظ نمایم چشمانم را باز کن تا حقائق شگفتنگیز احکام ترا ببینم من در این دنیا بیگانه هستم پس اوامر خود را از من مخفی ما دار همه وقت جان من از اشتیاق به داری های تو بیتاب می شود مردمان متکبر و ملعون را که از اوامر تو گمراه می شوند سرزنش می کنی ننگ و رسوائی را از من بگردان زیرا که شهادات ترا حفظ کردن حاکمان نیز نشستا و برزد من سخن می گویند لیکن بنده تو در فرائض تو تفکر خواهد کرد شهادات تو مایه خوشی من و همیشه راهنمای من بودن