اول قرنتيان ۱۳

 رونویسی توسط هوش مصنوعی

رساله اول پولس رسول با قرنطیان، اول قرنطیان فصل سیزده هم اگر به زبانهای مردم و فرشتگان سخن گویم ولی محبت نداشته باشم، فقط یک دوله میان خالی و یا یک چمته پرسر و صدا هستم. اگر قادر به پیشگویی و درک کلیهی اسرار خدا و تمام دانشها باشم و دارای ایمانی باشم که بتوانم کوها را از جایشان به جای دیگر منتقل کنم ولی محبت نداشته باشم، هیچ هستم. اگر تمام دارایی خود را به فقرها بدهم و حتی بدن خود را در راه خدا به سوختنده هم اما محبت نداشته باشم، هیچ فائده آید من نخواهد شد. محبت بردبار و مهربان است. در محبت بدبینی و خودبینی و کبر نیست. محبت رفتار ناشایسته ندارد. خودخواه نیست، خشمگی نمی شود و کینه به دل نمی گیرد. محبت از ناراستی خوشحال نمی شود ولی از راستی شادمان می گردد. محبت در همه حال سبر می کند و در هر حال خوشباور و امیدوار است و هر باری را تحمل می کند. پیشگویی از بین خواهد رفت و گفتن به زبانها خاتمه خواهد یافت و بیان معرفت از میان می روید. اما محبت هرگز از میان نخواهد رفت. اطایای مانند معرفت و پیشگویی جزئی و ناتمام است. اما با آمدن کمال هر آن چی جزئی و ناتمام است از بین می روید. موقعی که طفل بودم طفلانه حرف می زدم و طفلانه فکر می کردم و دلیل می گفتم حالا که بزرگ شدم از روشهای طفلانه دست کشیدم. آن چرا اکنون می بینیم مثل تصویر تیره و تار آینه است ولی در آن زمان همه چیز را روبرو خواهیم دید. آن چرا اکنون می دانیم جزئی و ناکامل است ولی در آن زمان معرفت ما کامل خواهد شد. یعنی به اندازه کمال معرفت خدا نسبت به من. خلاصه این سی چیز باقی می موند ایمان و امید و محبت ولی بزرگترین اینها محبت است.